Er zit verdomme nog een plakkertje overheen

13 maart 2020

Maandagmiddag loop ik over het schoolplein met een jas zo dik als een vloerkleed. Het is niet eens heel koud buiten en af en toe piept er zelfs een waterig zonnetje door het grauwe wolkendek. Toch voelt het alsof ik plaskaartjes sta uit de delen op een Russische toendra. Niet verwonderlijk dat ik me een dag later ziek moet melden…

Als ik die ochtend wakker word lijkt het wel alsof ik een nacht onder de Rododendrons van de buren heb liggen pitten. Ik besluit om de huisarts te bellen. Het gesprek verloopt stroef. Ik kan de vraag of ik koorts heb niet beantwoorden bij het gebrek aan een thermometer en dus lijkt de assistente klaar met het gesprek. In verband met de huidige ontwikkelingen mag ik in geen geval de barre voettocht naar de dokter maken. Ik was het ook niet van plan. Toch ben ik nu zelf toch wel reuze benieuwd of ik daadwerkelijk koorts heb en er moet dus in allerijl een thermometer worden aangeschaft. Gelukkig biedt een lieve tante uitkomst en niet veel later lig ik op bed met een verse thermometer in mijn kont. De laatste keer dat ik in deze houding op bed lag was ik in ieder geval de leeftijdsgrens van tien jaar nog niet gepasseerd. “Piep Piep”, doet het dingetje. Ik kijk door het plastic zakje heen op het schermpje. Zesendertig komma acht. Dat is een prima score dacht ik zo. Toch zegt mijn gevoel dat er iets niet klopt. Het zweet gutst van mijn voorhoofd als regendruppels van een raam. Nog maar een keer proberen. Wederom gaat het koude puntje zijn anale route naar binnen. “Piep Piep”, zegt het apparaatje weer. Zesendertig komma acht. “Stel ik me dan toch weer ouderwets mannelijk aan”, denk ik bij mezelf. Ik loop voorzichtig naar beneden en laat aan mijn tante en mijn vrouw de uitslag zien. Als drie overspannen hersenchirurgen kijken we samen naar de thermometer die ik even daarvoor nog vrolijk in mijn kont heb gestoken. Allemaal komen we tot dezelfde conclusie. Zesendertig komma acht. Ook na het lezen van de beschrijving waarbij je eerst een vergrootglas aan moet schaffen om überhaupt te kunnen ontcijferen wat er staat blijft het resultaat hetzelfde.

Er moet toch iets met dat ding aan de hand zijn denken we. Dan ineens trekt mijn tante vol verbazing aan een klein lipje. Een klein plastic beschermlaagje maakt zich langzaam los van de thermometer en het schermpje wordt nu duidelijk zichtbaar. Er staan duidelijke cijfers: zesendertig komma acht. Verdomme, er zat gewoon nog een plakkertje overheen.

Ik had koorts. Gelukkig gaat het nu alweer een stuk beter en als ik volgende keer een thermometer in mijn kont steek kijk ik eerst of het plakkertje er wel af is!

    

  

Meer blogs die je misschien leuk vindt

Je kunt net zo goed een pak chocomel in het vogelhuis gieten!
Je kunt net zo goed een pak chocomel in het vogelhuis gieten!
Gepost op 13 apr 2020

Op Paaszondag is het zo warm in Rotterdam dat de chocolade eieren die net vers door de Paashaas zijn neergelegd wegsmelten onder je ogen. De kinderen die enthousiast op zoek gaan naar paaseieren zien kleine plasjes met bruine substantie door heel de tuin liggen. Je kan net zo goed een plas chocomel in het vogelhuis gieten, het maakt geen verschil. Je kan natuurlijk ook wachten tot tweede paasdag. Deze dag staat er zo’n koude wind dat het lijkt alsof eerste paasdag helemaal niet bestaan heeft. Alsof er iets niet helemaal klopt. De ene dag staat heel Nederland in een glitterstring te barbecueën alsof we aan de Spaanse Costa vakantie zitten te vieren. De andere dag haalt heel Nederland de net opgeborgen jassen weer uit de kast en lopen we blauwbekkend naar de glasbak om de zonnige flesjes zomerbier van de vorige dag naar de eeuwigheid te deponeren. Een dag die nooit bestaan heeft. Zo lijkt het...

Lees meer
Haal de wagen Japie
Haal de wagen Japie
Gepost op 27 feb 2020

Mijn vader zei het al: “je hebt mensen en je hebt potloden. Grof gezegd heb je in het leven twee soorten mensen: Mensen die hun pleepapier proppen en mensen die hun pleepapier vouwen. Je hebt mensen die zeggen DoRItos en je hebt mensen die zeggen doriTOS. Je hebt mensen die Mart Smeets een lul vinden en je hebt mensen die hem roemen om zijn kennis en elke aflevering van de avondetappe opgenomen hebben. En je hebt mensen die Bassie en Adriaan stom vinden. Die mensen zijn gek…

Lees meer
Juf Monique ruilen voor een glitter?
Juf Monique ruilen voor een glitter?
Gepost op 31 jan 2020

Het moet op een dinsdag zijn geweest, dat kan niet anders. Op dinsdag was ik namelijk altijd vrij van school. Ook toen al waren er vierdaagse schoolweken, zij het niet gedwongen en voor de student in kwestie een zeer welkome vrije dag. Op deze dinsdagen kwam Senia. Senia was de huishoudster. Mijn moeder zei altijd dat we dat niet zo mochten zeggen. Ze was een hulp in de huishouding. Feitelijk is dat dus een huishoudster. Wat is dat toch met mensen met een huishoudster?

Lees meer